Volop groen nog
zacht nog
toch
komt de herfst al stiekem langs

op momenten
Pfff fris!
Wat een wind!
Wispelturige dag!

Als belofte van kaal
naakt
zichtbaar verdriet
zichtbaar gelukkig

Zomerzachte handenstand
op z’n kop ziet de wereld er heel anders uit
en toch is alles hetzelfde

De kikker had ontdekt dat als hij achteruit zwom, hij langzamer was dan wanneer hij vooruit zwom. Hij voelde OPwinding. Hij was iets interessants op het spoor gekomen. Ik kan de tijd langer maken! Ik kan tijd maken! Het jubelde in zijn kop. Hij zwom vooruit naar de overkant en vervolgens achteruit weer terug. Read the rest of this entry »

Links van mij zit een jongen. Een kleine jongen. Hij houdt een doos vast. Heel stevig. Er zit geen deksel op de doos. Ik buig wat opzij zodat ik over de rand kan kijken. Read the rest of this entry »

Als een wind die plotseling
wervelt
met jou in het midden

Als niemand kijkt
spuw je zaadjes
schieten wortels dieper
dan wie dan ook
kan graven

groeien stengels
naar het licht
fragiel
niet wetend
dat het bomen zijn

Elke dag gingen de gordijnen
een stukje verder open Read the rest of this entry »

Mijn vingertoppen gingen op reis. Waarheen wist ik niet, ik liet me meevoeren. Ze begonnen in een bos krullen, waar ze kris kras door elkaar bewogen en in de rondte dansten. Achter een oorschelp langs gleden ze verder, richting een warme hals. Het was hier goed toeven, maar er lag meer in het verschiet. Read the rest of this entry »

Hoe laat zou het zijn? Ik opende mijn ogen. Ik hoopte dat ik geslapen had tot na zevenen. Dat ik niet nog een poging hoefde te doen om verder te slapen. Mijn aandacht voor de tijd verdween, terwijl ik mijn ogen liet wennen aan de dag. Het schemerde. Gelig licht, sepia-achtig. Iets was anders in deze kamer. Read the rest of this entry »

‘Werkelijk adembenemend,’ dacht de reiger, en hij hield voor een moment zijn adem in terwijl hij stond te glimmen aan de waterkant.  Read the rest of this entry »

‘Ga je dood?’ Vroeg de kikker. Hij keek naar de zwarte vogel die op zijn zij lag, er kwam een rode druppel uit zijn snavel en hij ademde kort.
‘Ja,’ fluisterde de jonge merel.
‘Maar je bent hier nog zo kort,’ zei de kikker.
De kikker keek beteuterd. De merel zei niets meer.
‘Merel?’ Read the rest of this entry »